23 اسفند 95

امروز رفته بودم دکتر برای چکاپ قبل از سال جدید.

دکتر جواب آنومالی اسکن رو دید و همه چی الحمدلله نرمال بود ...

با این که صدای قلبشو شنیدم، باز باورم نمیشه که درون من یه زندگی جریان داره.

دیروز تولدم بود ... امسال، اولین سالی بود که دونفر بودیم. باورش برای آدم سخته. یه نفر باشی و یه زندگی دیگه توی وجودت شکل بگیره ...

این روزا دارم به این فکر می کنم که شاید روزانه نویسی هام، تجاوز به حریم خصوصی زندگی امین هم باشه. شاید اون نخواد که چهل نفر، از زندگیش خبر داشته باشن. برای همین، بعد از این، این جا در مورد خودم و احساساتم می نویسم. چیزی که فقط مربوط به خودمه ...

+بیربط نوشت: توی این وضعیتی که همه دنبال پولن، از دکتر پرسیدم دستمزد جداگونه ی خودتون برای سزارین چقدره؟ گفت من دستمزد جدا نمیگیرم. همون که بیمارستان بهم می ده رو میگیرم ... برام جالب بود !

***

همیشه نی نی بعد از رفتن باباش، ضربه هاشو شروع می کنه . ضربه که میگم، نه این که فوتبال بازی کنه ها، نه. یه چیزی مثل نبض، توی دلم میزنه. من چون از درون حس می کنم، فکر می کنم از بیرون هم ممکنه قابل لمس باشه. امروز بعد از نماز صبح فوری نخوابیدیم که نی نی شروع کرد به ضربه زدن. دست امین رو گرفتم گذاشتم رو دلم. بهش میگفتم حس می کنی یه چیزی مثل نبض رو ؟ میگفت آره. بعله دیگه. اینطوری، نی نی بالاخره خودشو به باباش نشون داد. پس فردا، تازه پنج ماهش تموم می شه ...

+ قرار شده توی اسفند، بریم دنبال این که ببینیم کدوم مارک کالسکه / کریر / روروئک - شاید روروئک نگیریم چون خونه کوچیکه و زیاد استفاده نشه - خوبه. جاری جان Quiy خریده. اونم میگفت که توی یه حراج دیده بودن که رنگ کریر و کالسکه اش ست نبوده و یه میلیون زیر قیمت خریدن. کالسکه ی خوبی بود به نظرم چون توی سفر کربلا، پسر بزرگ جاری جان که شش سالشه، هشتاد کیلومتر روش نشست و کالسکه آخ نگفت - عکس مدلشو این زیر میزارم-. حالا باز نمی دونم چی به چیه. اگر پیشنهادی دارید، خوشحال می شم توی وبلاگ بگید. کالسکه برای این برامون مهمه که قراره چند سال بریم باهاش پیاده روی کربلا اگر خدا بخواد. کریر هم برای این که من با چادر نمی تونم بچه رو بغل کنم و اگر جایی بخوام برم، باید بچه توی کریر باشه و توی ماشین بزاریمش.

تازه، قراره یه سر هم به بیمارستان هایی که دکتر معرفی کرده بزنیم ببینیم چی به چیه. دکتر بیمارستان فرمانیه و بیمارستان مدائن عمل می کنه. میگفت مدائن چون قدیمی تره، هم نرسینگ و هتلینگ بهتری داره، هم کادرش مجربترن، ولی بیمارستان فرمانیه ساختمون نوتر و باکلاستره و خیلیا براشون مهمه کسی که میاد دیدنشون یه بیمارستان خوشگل ببینه !!! من که قطعن مورد دوم رو نخواهم داشت. ولی دکتر گفت حتمن برید اتاقای بخش های دوتا بیمارستان رو ببینید. اتاق های خصوصی بیمارستان مدائن گویا دلبازتره، ولی مشکلش اینه که بیمارستانش توی طرحه. فرمانیه هم شنیدم که اسمش بیشتر از خودش خوبه . حالا باز نمی دونم. عید قراره سبک سنگین کنیم همه چیزو ...

بعدن نوشت: رفتم مدل کالسکه رو سرچ کردم، قیمت زده سه میلیون! می خوام هیچی نخرم برای بچه، بپیچمش تو پتو بزارمش تو این کالسکه! تازه بدون کریر !!!!

***